Czytasz: Pszczoły w Pszczynie zagrożone. Panuje tam... zgnilec amerykański

Pszczoły w Pszczynie zagrożone. Panuje tam... zgnilec amerykański

"Zgnilec amerykański pszczół – Obszar zapowietrzony. Co oznaczają te tabliczki?

Na wjeździe do Pszczyny zawisły ostrzeżenia. Żółte tabliczki informują o bardzo groźnej chorobie pszczół. Zgnilec amerykański pszczół może powodować bardzo duże straty. Nie zagraża bezpośrednio ludziom. Może powodować trudności z zapylaniem roślin i uszczuplić plony.

Zgnilec amerykański - co to jest?

Zgnilec amerykański, nazywany też zgnilcem złośliwym to bardzo groźna choroba pszczół, którą wywołuje bakteria Paenibacillus larvae zwana lasecznikiem larwy. Choroba pojawia się, gdy pszczołom brakuje netkaru, spadzi lub pyłku dla dużej ilości czerwiu. Wtedy pszczoły karmicielki muszą ograniczać pokarm dostarczany czerwiom. Bakterie zgnilca pojawiają się i rozmnażają błyskawicznie oraz uszkadzają ściany jelita.

Tak zarażone larwy pszczół zamierają w zasklepionej komórce i zaczynają gnić. Zmieniają wtedy kolor na brunatnożółtawy, brunatny i na końcu czarny. Umierają zwykle w ciągu 4 dni. Masa zmarłego czerwiu wydaje wtedy charakterystyczny zapach przypominający zapach kleju stolarskiego.

Przeczytaj równieżPSZCZOŁA W WIELKIM MIEŚCIE

Jak pszczoły przenoszą zgnilca amerykańskiego?

W czasie usuwania martwego czerwiu z ula, pszczoły robotnice przenoszą bakterie na odnóżach i narządach gębowych do pokarmu, którym potem karmią zdrowe larwy. Choroba bardzo szybko rozprzestrzenia się po całym ulu, a bakterie osadzają się na wszystkich jego częściach, na plastrach, w miodzie, w pyłku i w wosku. Tak osłabiona pszczela rodzina jest bardzo podatna na ataki silniejszych rodzin, które z kolei przenoszą zarazę do swoich uli.

Gdzie występuje zgnilec amerykański i jak z nim walczyć?

Choroba ta pojawia się w pasiekach na terenie całego kraju. O jej występowaniu informują tabliczki z napisem „Zgnilec amerykański pszczół – Obszar zapowietrzony”. Ten obszar obejmuje teren w promieniu 3 km od ogniska choroby.

Bakteria Paenibacillus larvae atakuje od wiosny do jesieni, a najsilniej w lipcu i sierpniu. Choroba rozwija się przede wszystkim w ulach z brakiem odpowiedniej higieny. Przez higienę w pasiece rozumiemy między innymi utrzymane w bezwzględnej czystości poidła z wodą dla pszczół, zawsze skoszona trawa wokół ula oraz brak martwego czerwiu i pszczół w najbliższej okolicy.

Zagrożone są też wzorcowe pasieki, ponieważ mogą się w nich pojawić pszczoły z zarażonych uli. Bakterie mogą się przenosić również przez miód, wosk, sprzęt pszczelarski, a nawet ubranie pszczelarza. Niestety, jedynym naprawdę skutecznym sposobem na powstrzymanie zaraz jest spalenie ula wraz z całą pszczelą rodziną i zaoranie i odkażenie ziemi po pasieczysku.

Jest to choroba zakaźna, więc obejmuje całą pasiekę, a może i sąsiednie. Ma to więc wpływ środowiskowy, ponieważ pasieki z zapowietrzonego rejonu zamierają.

Czytaj więcej