Czytasz: Melon: Dej pozōr, be mindful!

Melon: Dej pozōr, be mindful!

Nojlepsze kołcze godajōm, że muszemy być mindful. Mindfulness je terozki fest w modzie - felieton Marcina Melona, autora kryminałów o Komisorzu Hanusiku.

Nojlepsze kołcze (mnogo liczba ôd coach, to je taki chop-wegwajzer, kery godo wom, jak mocie żyć, na zicher to je cosik blank inkszego jak kołocz) godajōm, że muszemy być mindful. Mindfulness je terozki fest w modzie, w ksiyngarniach znojdziecie kupa ksiōnżek na tyn tymat. Tak naprowdy rozchodzi sie ô to, coby dować pozōr na to, co sie z nami prawie wyrobio. Możno ciynżko wom to spokopić, nale mocka ludzi sztaunuje ino ô tym, co już było, abo ô tym, co dziepiyro bydzie.

„Jerōna, po jakiymu ôna mi tak nazdała łōńskigo tydnia?” abo „Co to bydzie, jak jo niy poradza narichtować tego raportu do roboty na czwortek?” abo „Jak terozki zastōmpia, to na podzim byda mieć bajtla, a za dwa lata tela uszporuja z piynćset plus, że sie yntliś kupiemy auto!” Tak po prowdzie to kożdy z ludzi, kere tak myślōm, je terozki kajś indzij. Piyrszy durś sie staro skuli tego, po jakiymu jego baba mu nazdała łōńskigo tydnia i ani sie niy pomiarkowoł, że ônyj już przeszło i zaś mu nazod przaje. Drugi durś je wylynkany skirz tego raportu, a dyć możno jego szef ani sie ô tym niy spōmni?

Tego niy wiy żodyn, a tyn borok tak sie nerwuje, że ani sie niy kapnoł jaki gryfny dzisiej je dziyń. A ta trzecio baba? Dyć ôna idzie do lyżo ze swojim chopem, a już w gowie rachuje kej bydzie ich stykać na auto z tego piynćset plus na bajtla, kerego jeszcze ani niy spłodzili! I jak ta boroka mo być rada skuli ich seksu, kej ônyj sie bardzij rozchodzi ô to, co bydzie za pora lot? Żodyn z nich niy ma mindful, bo żodyn niy dowo pozōr na to, co sie prawie z nimi wyrobio. Skirz tego kożdy z nich musiołby iś na specjalny kurs, kaj by mu wytuplikowali co to richtiś je ta mindfulness.

Jo taki kurs przeszoł już za bajtla. Miōł żech możno ze sztyry lata, kej żech łaził ze starzykiem po lesie, a ôn mi ôsprawioł ô ptokach, kwiotkach i strōmach. – Dej pozōr – godoł – na tego ptoszka, jak ôn ćwiyrko. A to je, zobocz ino, dymbcok. Dej pozōr na te ajchle. A widziołżeś te kwiotuszki? Toć! To sōm gynsipympki! Dej pozōr, gryfne, pra?

I jo żech dowoł pozōr, i jo żech bōł mindful. Ino terozki mojigo starzika już downo niy ma i coroz ciynżyj mōm z mojōm mindfulness. Za dużo larma naôbkoło, za dużo chaje, za gibko żyjemy… Wiela bych doł, coby zaś iś do lasu ze starzikiem i dować pozōr na to, co je richtiś. A po jakiymu ô tym godōm? Możno skirz tego, cobyście prziszli ku tymu, że niy jedyn ślōnski ōupa poradziłby robić za coacha? A możno bestōż, cobyście na chwila sztopli i wejrzeli za ôkno, jak dzisiej je gryfnie?

Marcin Melon

Czytaj więcej