Pamiętacie śląski serial komediowy „Święta Wojna”?

Na tle polskiej transformacji ustrojowej, która w latach 90. i na początku XXI wieku przyniosła ze sobą zmiany społeczne i gospodarcze, Telewizja Polska zaprezentowała widzom serial komediowy, który w humorystyczny sposób mierzył się z codziennością i regionalnymi specyfikami. Produkcja zatytułowana „Święta Wojna”, emitowana w latach 2000-2009, stała się rozpoznawalnym elementem polskiej telewizji, przedstawiając z perspektywy śląskiej rodziny perypetie związane z poszukiwaniem stabilności finansowej oraz zderzenie odmiennych mentalności.

Serial, którego premiera miała miejsce 23 stycznia 2000 roku na antenie TVP2, zyskał popularność, utrzymując się na ekranach przez niemal dekadę i osiągając liczbę 322 odcinków. Miejscem akcji były głównie Katowice, a centralnym punktem fabuły stało się mieszkanie głównego bohatera. Scenariusz skupiał się na perypetiach emerytowanego górnika, który po zamknięciu kopalni starał się odnaleźć w nowej rzeczywistości ekonomicznej.

Główna postać, Hubert Dworniok, szerzej znany jako Bercik, był kreowany przez aktora Krzysztofa Hanke. Był on typowym przedstawicielem kultury śląskiej, charakteryzującym się specyficznym podejściem do życia i niekończącymi się pomysłami na szybkie wzbogacenie się. Te liczne próby osiągnięcia sukcesu finansowego, zazwyczaj kończące się niepowodzeniem, stanowiły oś komediową serialu. Towarzyszyła mu żona, Anna “Andzia” Dworniok, w którą wcieliła się aktorka Joanna Bartel. Jej postać stanowiła przeciwwagę dla impulsywności Bercika, reprezentując głos rozsądku i pragmatyzmu, próbując okiełznać jego fantazje. Często to ona zarządzała domowym budżetem, sceptycznie podchodząc do kolejnych “interesów” męża.

Istotnym elementem obsady był również Zbigniew Buczkowski, odgrywający rolę Zbyszka Pyciakowskiego. Jego postać, warszawiaka i kolegi Bercika z wojska, handlującego bielizną, często wplątywała się w jego biznesowe awantury. Różnice kulturowe i językowe między warszawskim Zbyszkiem a śląską parą – Bercikiem i Andzią – były stałym źródłem humorystycznych sytuacji i dialogów, które podkreślały specyfikę regionu i kontrasty między różnymi częściami Polski.

Humor w serialu często bazował na zderzeniu dwóch odmiennych światów – śląskiego “hanysa” z “gorolem”, czyli osobą spoza Śląska. To właśnie te różnice w mentalności, obyczajach i języku generowały wiele komicznych sytuacji i nieporozumień. Każdy odcinek często przedstawiał kolejny, niezwykły pomysł Bercika na “biznes” – od egzotycznej hodowli zwierząt, po otwieranie nietypowych placówek gastronomicznych. Te próby, zawsze skazane na porażkę, były powtarzalnym motywem, który utrwalał charakterystyczny dla serialu styl.

W tle głównych bohaterów pojawiały się również postacie drugoplanowe, które wzbogacały świat przedstawiony i dodawały mu kolorytu. Właściciel szynku “U Alojza”, grany przez Grzegorza Stasiaka, był miejscem spotkań i dyskusji, odzwierciedlającym lokalne życie społeczne. Inni sąsiedzi, tacy jak Gerard Nowok, w którego wcielał się Bogdan Kalus, czy Karlikowa, grana przez Gertrudę Szalszę, dopełniali obraz śląskiej społeczności. Warto podkreślić, że wielu aktorów, w tym Krzysztof Hanke i Joanna Bartel, było związanych z Kabaretem Rak, co wpłynęło na autentyczność serialowego humoru. Sceny kręcono w prawdziwej kamienicy w Katowicach, co dodawało produkcji realizmu.

Serial zyskał znaczną popularność, czego dowodem były regularne nominacje do nagrody Telekamery w kategorii „najlepszy serial komediowy” w latach 2001-2003 oraz 2009. W 2001 roku produkcja zajęła trzecie miejsce w tej kategorii, co potwierdzało jej uznanie wśród telewidzów. Do dziś „Święta Wojna” bywa emitowana w powtórkach, co świadczy o jej trwałym miejscu w pamięci widzów i jej znaczeniu jako jednego z symboli polskich sitcomów końca XX i początku XXI wieku. Stanowi ona specyficzny obraz obyczajowości i humoru regionu.

Jesteśmy na  Google News. Dołącz do nas i śledź  Silesion.pl  codziennie. Obserwuj Silesion.pl!

Wszelkie materiały promocyjno-reklamowe mają charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowią one podstawy do wzięcia udziału w Promocji, w szczególności nie są ofertą w rozumieniu art. 66 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. 2020, poz. 1740 z późn. zm.).