Niewolnicy Bossa
Firma Hugo Boss w czasie II wojny światowej produkowała mundury dla formacji nazistowskich, takich jak SS i Wehrmacht, korzystając przy tym z pracy przymusowej. W zakładach pracowało m.in. około 140 Polaków, sprowadzonych z okupowanych terenów i zmuszonych do szycia uniformów dla armii III Rzeszy. Historia działalności firmy w czasie wojny wraca w kontekście badań historycznych oraz publikacji opisujących losy robotników przymusowych.
Historia firmy w czasie II wojny światowej
Produkcja mundurów dla nazistowskich formacji zbrojnych była jednym z filarów działalności firmy Hugo Boss w okresie III Rzeszy.
Na @silesionpl bardzo ciekawy txt o polskich robotnikach przymusowych szyjących mundury SS w zakładach Hugo #Boss-ahttps://t.co/PkO6dscE2z
— Bartosz T. Wieliński 🇵🇱🇪🇺🇺🇦🇬🇱 (@Bart_Wielinski) November 4, 2016
Założyciel marki, Hugo Ferdinand Boss, uruchomił zakład odzieżowy w 1924 roku w niemieckim mieście Metzingen. Początkowo firma zajmowała się produkcją odzieży roboczej i płaszczy przeciwdeszczowych. W latach 30. przedsiębiorstwo znalazło się jednak w trudnej sytuacji finansowej.
Przełom nastąpił wraz z dojściem nazistów do władzy w Niemczech. W tym czasie Boss zdobył zamówienia na szycie mundurów dla organizacji związanych z reżimem. Wśród odbiorców były formacje takie jak SS, Wehrmacht, a także inne struktury państwa nazistowskiego. Produkcja uniformów zapewniła firmie stabilność finansową i pozwoliła uniknąć bankructwa.
Sam Hugo Ferdinand Boss był członkiem NSDAP od 1931 roku i deklarował lojalność wobec ideologii narodowego socjalizmu. Związki przedsiębiorcy z partią rządzącą ułatwiały zdobywanie państwowych kontraktów i rozwój działalności w czasie wojny.
Praca przymusowa w fabrykach Hugo Bossa
Od 1940 roku w zakładach firmy zaczęto wykorzystywać robotników przymusowych sprowadzanych z terenów okupowanych przez III Rzeszę.
Według ustaleń historyków w fabryce w Metzingen pracowało około 180 osób przymusowo zatrudnionych. Wśród nich było 140 Polaków oraz około 40 francuskich jeńców wojennych. Większość stanowili młodzi ludzie, często kobiety.
Robotnicy byli zakwaterowani w obozie znajdującym się w pobliżu fabryki. Warunki życia były trudne. Źródła wskazują na niedostateczne wyżywienie, ograniczony dostęp do opieki medycznej oraz słabe warunki higieniczne. Praca polegała głównie na szyciu mundurów przeznaczonych dla armii i innych formacji III Rzeszy.
System pracy przymusowej był elementem gospodarki wojennej nazistowskich Niemiec. W wielu zakładach przemysłowych wykorzystywano robotników z krajów okupowanych, którzy nie mieli możliwości opuszczenia miejsca pracy ani powrotu do swoich domów.
Los polskich robotników przymusowych
Polscy robotnicy przymusowi pracujący dla Hugo Boss pochodzili z terenów okupowanej Polski. Zostali wywiezieni do pracy w niemieckim przemyśle i skierowani do zakładów produkujących odzież wojskową.
Według opisów część robotników trafiała także do filii zakładów powiązanych z firmą na terenach Śląska i Podbeskidzia. Były to miejsca, w których produkcja odzieży dla wojska była elementem zaplecza przemysłowego III Rzeszy.
Robotnicy traktowani byli jako siła robocza podporządkowana systemowi okupacyjnemu. Nie otrzymywali wynagrodzenia w standardowej formie, a ich sytuacja prawna była całkowicie zależna od władz niemieckich.
Powojenne konsekwencje dla właściciela firmy
Po zakończeniu II wojny światowej działalność Hugo Ferdinanda Bossa została oceniona w ramach procesów denazyfikacyjnych prowadzonych w Niemczech.
Przedsiębiorca został uznany za osobę współpracującą z reżimem nazistowskim i ukarany grzywną za powiązania z NSDAP. Nałożono na niego również sankcje administracyjne związane z działalnością w okresie III Rzeszy.
Firma funkcjonowała jednak dalej i w kolejnych dekadach przekształciła się w międzynarodową markę odzieżową znaną na całym świecie.
Przeprosiny firmy Hugo Boss za wykorzystywanie pracy przymusowej
W 2011 roku firma Hugo Boss odniosła się publicznie do swojej historii z czasów III Rzeszy.
Na oficjalnej stronie internetowej przedsiębiorstwa opublikowano oświadczenie, w którym firma wyraziła „głębokie ubolewanie” z powodu wykorzystywania robotników przymusowych w okresie rządów nazistowskich. W komunikacie podkreślono, że przedsiębiorstwo jest świadome cierpień osób zmuszanych do pracy w zakładach w czasie wojny.
Sprawa działalności firmy w latach 30. i 40. XX wieku jest dziś przedmiotem badań historycznych oraz publikacji przypominających o losach ludzi pracujących przymusowo w niemieckim przemyśle w czasie wojny. Wśród nich znajdują się także historie polskich robotników, którzy trafili do zakładów produkujących mundury dla armii III Rzeszy.
Jesteśmy na Google News. Dołącz do nas i śledź Silesion.pl codziennie. Obserwuj Silesion.pl!
Wszelkie materiały promocyjno-reklamowe mają charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowią one podstawy do wzięcia udziału w Promocji, w szczególności nie są ofertą w rozumieniu art. 66 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. 2020, poz. 1740 z późn. zm.).
