Komentarz

Łysek kontra Zombie

Łysek z pokładu Idy to je symbol ślōnskigo norodu, kery tela lot robił za kōnia ôrczykowego, ciyngiym łaził po ciymoku i durś robił jedne a te same – pisze Marcin Melon.

Musza Wom pedzieć, co te artysty to sōm fest maszketne ludzie. Niy pōdzie taki do normalnyj roboty na gruba, ino siedzi w doma i wynokwio. Taki Ingmar Villqist prziszōł ôstatnio ku tymu, co ôn niy ma rod „Łyskowi z pokładu Idy”. Ślōnzoki poczytali ô tym na Silesionie i napoczli sztaunować ô co jymu sie rozchodzi. Co mu tyn borok ukrziwdził?! Dyć kożdy z nos „Łyska” czytoł i jakoś na ludzi my wyrośli, pra?

Jo „Łyska” czytoł za bajtla. Pamiyntōm, co prawie mie fest bolały zymby, ino niy poradza sie spōmnieć eli bolały skuli czytanio, eli to ino bez cufal. Wtynczos myślołech, gupi bajtel, kery psinco wiedzioł ô życiu, co ta ksiōnżka je ô kōniu. Katać tam! Terozki już poradza spokopić: to je epne arcydzieło ślōnskigo symbolizmu. Dyć tyn Łysek to je symbol ślōnskigo norodu, kery tela lot robił za kōnia ôrczykowego, ciyngiym łaził po ciymoku i durś robił jedne a te same. Nale yntliś poradzili wyhangować Łyska nazod na wiyrch, ku słońcu, chocioż piyrwyj kożdy godoł, co sie niy do. Terozki widzymy, co Gustaw Morcinek ciepnoł nom proroctwo: przidzie dziyń, kej my, Ślōnzoki, tyż sztopnemy te łażynie w kōłko i poradzymy wyhangować sie na wiyrch.

Ja, „Łysek” to je klasyka, a klasyka muszymy mieć we zocy. Zwłaszcza my, konserwatywne hobbity ze Ślōnska. Muszymy być take konserwatywne, choby Angliki – nojbardzij konserwatywno nacyjo świata. Morcinek to je choby nasza Jane Austen. Dejcie pozōr wiela razy Angliki ekranizowali jeji ksiōnżki. Kożdo jedna! Łōńskigo roku wziynli i nakryncili n-to wersjo „Dumy i uprzedzynio”. Ino terozki to sie mianuje „Duma, uprzedzynie i zombie”. Film, na zicher widzieliście abo ta abo inkszo wersjo, ôsprawio ô tym jak gryfnie sie żyło na angelskij wsi we dziewiytnostym storoczu. Ino jakby niy te zombioki frechowne! Padocie, co to je herezjo, bo kaj Jane Austen a kaj zombioki? A jo bych chcioł, coby ftoś nakryncił u nos film „Łysek z pokładu Idy versus zombioki”. Jo moga za fraj narichtować scynariusz. Tysiōnce kōńskich kościotrupōw wyłażōm z ziymi i widzymy ich markotno raja ciś ku Warszawie. Ino borok Łysek, kery zaznoł ôd ludzi trocha dobrego, poradzi ich sztopnōnć. Styknie dwignōnć te klapki, kere mo na ôczach i ôkazuje sie, co szczylajōm mu z ôczu laserowe promiyniy, kere poradzōm spolić takigo zombioka. Niy podobo sie Wom? Egal, niy ô to sie rozchodzi. Rozchodzi sie ô to, co tradycjo je nōm potrzebno, coby my poradzili prziś ku tymu fto my sōm, a niy po to, coby nōm godać, fto my byli i że nigdy niy poradzymy być żodnym inkszym. No i tradycjo musi być żywo, choby symbolym tyj żywotności miōł być i zombiok, kery pitnoł ze swojij truły.

                   Czytaj także: "Łysek z pokładu Idy uczy Śląska"

Czytaj więcej

Zmiana kategorii na: Video