Czytasz: 212 rocznica bitwy pod Austerlitz. Znów będzie wielka bitwa!

212 rocznica bitwy pod Austerlitz. Znów będzie wielka bitwa!

Chcesz zobaczyć drugie, po Kannach Hannibala, arcydzieło taktyczne w historii wojen? Największa w Europie rekonstrukcja bitwy wkrótce w czeskim Slavkowie.

François Gérard - The Battle of Austerlitz, 2nd December 1805

W Slavkovie koło Brna (na świecie znanym jako Austerlitz) rozegrała się jedna z najsłynniejszych bitew. Zwana także bitwą trzech cesarzy. 2 grudnia 1805 roku wojska napoleońskie pokonały połączone siły austriacko-rosyjskie.

Austerlitz: Bitwa trzech cesarzy

Rekonstrukcja bitwy pod Austerlitz.

Po fiasku planów inwazji na Anglię, Napoleon skierował swą Wielką Armię przeciwko wojskom trzeciej koalicji (Rosja, Wielka Brytania, Austria, Szwecja i Królestwo Neapolu).

Najpierw pokonał 15 października w bitwie pod Ulm wojska austriackiego generała Macka, które broniły północnego podejścia do Wiednia. Stolica Austrii została zajęta, a wojska napoleońskie skierowały się na północny wschód, aby zmierzyć się z połączonymi w Ołomuńcu wojskami austro-rosyjskimi. Do spotkania doszło pod Austerlitz (Slavkov u Brna) na Morawach. Wielu Polaków zna to miejsce, bo to właśnie przez okolice Slavkova prowadzi autostrada do Wiednia. Rzadko tam się zatrzymujemy, ale może warto to zmienić. Okazja już wkrótce.

I Faza bitwy pod Austerlitz.

II Faza bitwy pod Austerlitz.

W 212 rocznicę bitwy trzech cesarzy, w dniach od 1 do 3 grudnia w Slavkovie i okolicach odbędą się uroczystości upamiętniające ówczesne wydarzenia. 

 

Rekonstrukcja z udziałem 1089 uczestników z 16 krajów, 159 osób przyjedzie z Polski

Najważniejszym punktem programu będzie sobotnia rekonstrukcja bitwy pod wzgórzem Santon w gminie Tvarožná, z udziałem 1089 uczestników z 16 krajów (526 z Czech, 159 z Polski, 106 z Włoch, 77 z Niemiec, 45 z Węgier, 36 z Rosji, 24 z Belgii, 24 ze Słowacji, 23 z Francji, 22  z Austrii, 20 z Białorusi, 11 z Litwy, 7 z Rumunii, 6 z Malty, 1 z Wielkiej Brytanii, 2 ze Stanów Zjednoczonych).

Patronat nad imprezą przejęli minister obrony Republiki Czeskiej Martin Stropnický oraz minister rozwoju regionalnego Republiki Czeskiej Karla Šlechtová. Partnerem wydarzenia jest CzechTourism.

Widzowie będą mieli także okazję odwiedzić targi militariów i zajrzeć do obozu polowego. Program zakończy wielki pokaz sztucznych ogni. W niedzielę odbędą się uroczystości przy Mogile Pokoju, upamiętniające ofiary bitwy.

Wydarzenia z roku 1805 z okolic Slavkova przypominają nie tylko obchody rocznicowe. Stanowiska poszczególnych armii i plac bojów łączy ścieżka edukacyjna bitwy trzech cesarzy. Tablice informacyjne rozmieszczone wzdłuż trasy przedstawiają schematy głównych operacji wojskowych oraz najznakomitszych przywódców.

Francuzi nie mieli szans, wygrał geniusz Napoleona

Antoine-Jean Gros (1771–1835) Entrevue de Napoléon Ier et de François II après la bataille d'Austerlitz.

A trzeba wiedzieć, że stosunek sił przed bitwą był niekorzystny dla Francuzów: 71,5 tys. żołnierzy wobec 92 tys. żołnierzy połączonej armii austriacko-rosyjskiej dowodzonej przez Kutuzowa.

Bitwa rozpoczęła się 2 grudnia około 7.00 rano atakiem sił austriacko-rosyjskich na prawe, rozmyślnie osłabione przez Napoleona skrzydło francuskie, zajmujące pozycje w pobliżu wsi Telnice i Sokolnice. Idący pospiesznym marszem od strony Wiednia w kierunku tego odcinka frontu marszałek Louis Davout miał do dyspozycji 9 tys. żołnierzy przeciw 27 tys. przeciwnika, mimo to utrzymał pozycję i powstrzymał ataki. Kutuzow, chcąc rozbić centrum Francuzów rzucił do walki dalsze korpusy, które przez położone w centrum Wzgórza Prackie atakowały w kierunku linii francuskich, jednak ze względu na utrzymującą się w dolinach mgłę nie mogły dostrzec wojsk francuskich.

Wykorzystując związanie wielkich sił nieprzyjaciela przez Davouta około 9.00 Napoleon rzucił do ataku na Wzgórza Prackie dwie dywizje korpusu Soulta, które po dwugodzinnej walce zmusiły przeciwnika do pośpiesznego odwrotu, odcinając jego kolumny walczące z francuskim prawym skrzydłem. Zgrupowanie austriacko-rosyjskie zostało przecięte na pół i car Aleksander I chcąc ratować sytuację polecił Kutuzowowi rzucić do walki najlepsze oddziały: gwardyjski pułk preobrażeński i siemionowski oraz kawalerię pod dowództwem księcia Konstantego Pawłowicza Romanowa. Kawaleria rosyjska z impetem uderzyła na Francuzów roznosząc dwa pułki piechoty, lecz Napoleon zażegnał niebezpieczeństwo wysyłając przeciwko

Wiele pięknych pań zapłacze w Petersburgu...

Rosjanom szwadrony mameluków gwardii cesarskiej i strzelców konnych pod dowództwem swego adiutanta, generała Rappa, który dając rozkaz do ataku krzyknął: „Wiele pięknych pań zapłacze jutro w Petersburgu!”. Kontrszarża francuska zdziesiątkowała i zmusiła do panicznego odwrotu jazdę rosyjską, która zostawiła za sobą ponad 500 zabitych i 200 jeńców, a wśród nich księcia Repnina. Odcięte od swojego centrum lewe skrzydło sprzymierzonych całkowicie rozsypało się.

Wojska sprzymierzonych zaczęły w panice uciekać z pola bitwy we wszystkich możliwych kierunkach. Większość sił rosyjskich pokonanych przez francuskie prawe skrzydło wycofywała się w kierunku na Wiedeń przez pokryte lodem stawy. Pod ogniem francuskiej artylerii lód załamał się, pociągając pod wodę ludzi i działa. Nie wiadomo dokładnie ile dział i ludzi Rosjanie stracili w tym miejscu, według różnych źródeł od 38 do 100 dział i od 200 do 2 tys. żołnierzy. W związku z tym, że Napoleon pominął ten incydent w swym biuletynie, niższe liczby mogą być bliższe prawdy.

Cesarz nie mógł dobić zmieszanego przeciwnika zwyczajowym pościgiem lekkiej jazdy, ponieważ była ona wyczerpana walką, nie było to zresztą potrzebne.

Pierwsze słowa rozkazu wydanego po bitwie przez Napoleona brzmiały: „Żołnierze, jestem z was zadowolony...” (franc. Soldats, je suis content de vous...).

Armia austriacko-rosyjska straciła około 16 tys. zabitych i rannych oraz 11,5 tys. wziętych do niewoli i 176 armat. Napoleon przy stracie około 9 tys. zabitych, rannych i wziętych do niewoli triumfował, a jego zwycięstwo historycy wojskowości określili jako drugie, po Kannach Hannibala, arcydzieło taktyczne w historii wojen.

4 grudnia cesarz austriacki Franciszek II Habsburg poprosił o rozejm. Podpisany 26 grudnia 1805 roku traktat pokojowy w Preszburgu (obecnie Bratysława) zakończył wojnę z trzecią koalicją antyfrancuską, a politycznym jego skutkiem był późniejszy rozpad Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Określenie bitwa trzech cesarzy nie jest do końca prawidłowe, ponieważ na polu bitwy był tylko Napoleon Bonaparte i car Aleksander I.

Bitwie pod Slavkovem poświęcona jest stała wystawa Bitwa Trzech Cesarzy Slavkov/Austerlitz 1805, którą w Miejscu Pamięci Mogiła Pokoju przygotowało Muzeum Ziemi Brneńskiej. Kto wybierze się na rekonstrukcję tej bitwy do Slavkova, będzie mógł odwiedzić także pałac w Slavkovie, gdzie zobaczymy ekspozycję Wirtualna Bitwa 1805, przybliżającą dawne wydarzenia za pomocą nowoczesnej technologii 3D.

 Więcej na http://www.austerlitz.org/en/

 Źródła: CzechTourism, Wikipedia

Czytaj więcej